ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑ…

image

Πόσο όμορφο είναι να είσαι άτομο με φαντασία και καλλιτεχνικό ταλέντο; Πάντα το είχα παράπονο που τα γονίδια μου δεν έχουν δείξει να είμαι προκισμένη με κάποιο χάρισμα στη ζωγραφική,στο τραγούδι ή αλλού.Κάποιοι άνθρωποι,όμως το έχουν. Και κερδίζουν με το παιχνιδιάρικο μυαλό τους το θαυμασμό μας! Σε μια γύρα στο διαδίκτυο,ανακάλυψα ανθρώπους που η φαντασία τους πραγματικά είναι αστείρευτη και τη διοχετεύουν δημιουργικά σε αυτό που αγαπούν. Περισυνέλλεξα κάποιες φωτογραφίες από τις προσωπικές ιστοσελίδες τους και στις παραθέτω:

 https://www.artesandrasuarez.com

Τη Sandra Suarez ,απλά τη λατρεύω. Είναι παιχνιδιάρα,αιώνια έφηβη και όταν βλέπεις έργα της αισθάνεσαι ότι η κοπέλα αυτή είναι η βασίλισσα της φαντασίας . Τα χρώματα που επιλέγει είναι η αδυναμία μου. Διατηρεί έναν αρκετά δημοφιλή λογαριασμό στο instagram,οπότε αν χρησιμοποιείτε αυτό το μέσο follow her. Για να σας δείξω δουλειά της επέλεξα ,τις μάσκες της! Ναι-ναι! Διαλέγει φιγούρες που όλοι γνωρίζουμε,πιάνει χαρτιά και μαρκαδόρους και ιδού:

Ψαλιδοχέρης

BettyBoop

 Art

  AmyWinehouse

 Χιονάτη

Τεχνη

• https://www.lovelimzy.blogspot.com

Limzy ,η λουλουδένια. Το κορίτσι των λουλουδιών σκέφτηκε το εξής: θα ζωγραφίζω κοπέλες,πριγκίπισσες,μπαλαρίνες,αλλά τα φορεματάκια τους θα είναι από πέταλα και μπουμπούκια. Έτσι οι κοπέλες στις δημιουργίες της,φορούν κυριολεκτικά floral :

Rose   Ballerina

Τεχνη   Φορεμα

• http://javierperez.ws

Ο Javier είναι ξεχωριστός για ένα κυρίως πράγμα. Βλέπει καλλιτεχνική αξία σε πράγματα καθημερινά,όπως τανάλιες,βίδες,τσίχλες κτλ. Κι εκεί που εσύ βρε αδελφέ μια τσίχλα σκέφτεσαι απλά να την μασήσεις,άντε να κάνεις και μια τσιχλόφουσκα μέσα σε άλλη τσιχλόφουσκα (τσιχλο-ception) ,εκείνου η φαντασία όταν τη βλέπει οργιάζει και δημιουργεί με όλη τη σημασία της λέξης:

image  image

image  image

image  image

 http://www.callmecupcake.se

Η επόμενη παίζει σε ξεχωριστή κατηγορία,γιατί φτιάχνει έργα τέχνης,αλλά στην κουζίνα της. Ναι! Η ζαχαροπλαστική είναι τέχνη! Τα γλυκά κοσμήματά της,τα στήνει και τα φωτογραφίζει με μια vintage αισθητική που λατρεύω και εμένα τώρα οι σιελογόνοι αδένες μου βρίσκονται σε κατάσταση υπερέκκρισης. Linda μου,αν ξέρεις ελληνικά και διαβάζεις το blog,δίνω ό,τι θες για μια τούρτα φτιαγμένη από τα χεράκια σου. Στο site της θα βρείτε και συνταγές της,οπότε σπεύσετε!

image  image

image  image

ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ: ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Axaristia

Ο Καρυωτάκης με το γνωστό «σκοτεινό» του ύφος είχε γράψει για την αχαριστία :

“Θα καλλιεργήσω το ωραιότερο άνθος. Στις καρδιές των ανθρώπων θα φυτέψω την Αχαριστία. Ευνοϊκοί είναι οι καιροί, κατάλληλος ο τόπος. Ο άνεμος τσακίζει τα δέντρα. Στη νοσηρή ατμόσφαιρα ορθώνονται φίδια. Οι εγκέφαλοι, εργαστήρια κιβδηλοποιών. Τερατώδη νήπια τα έργα, υπάρχουν στις γυάλες. Και μέσα σε δάσος από μάσκες, ζήτησε να ζήσεις. Εγώ θα καλλιεργήσω την Αχαριστία. Όταν έρθει η τελευταία άνοιξις, ο κήπος μου θα ‘ναι γεμάτος από θεσπέσια δείγματα του είδους. Τα σεληνοφώτιστα βράδια, μονάχος θα περπατώ στους καμπυλωτούς δρόμους, μετρώντας αυτά τα λουλούδια. Πλησιάζοντας με κλειστά μάτια τη βελούδινη, σκοτεινή στεφάνη τους, θα νιώθω στο απρόσωπο τους αιχμηρούς των στημόνες και θ’ αναπνέω το άρωμά τους. Οι ώρες θα περνούν, θα γυρίζουν τ’ άστρα, και οι αύρες θα πνέουν, αλλά εγώ, γέρνοντας ολοένα περσότερο, θα θυμάμαι. Θα θυμάμαι τις σφιγμένες γροθιές, τα παραπλανητικά χαμόγελα και την προδοτική αδιαφορία. θα μένω ακίνητος ημέρες και χρόνια, χωρίς να σκέπτομαι, χωρίς να βλέπω, χωρίς να εκφράζω τίποτε άλλο. Θα είμαι ολόκληρος μια πικρή ανάμνησης, ένα άγαλμα που γύρω του θα μεγαλώνουν τροπικά φυτά, θα πυκνώνουν, θα μπερδεύονται μεταξύ τους, θα κερδίζουν τη γη και τον αέρα. Σιγά σιγά οι κλώνοι τους θα περισφίγγουν το λαιμό μου, θα πλέκονται στα μαλλιά μου, θα με τυλίγουν με ανθρώπινη περίσκεψη. Κάτου από τη σταθερή τους ώθηση, θα βυθίζομαι στο χώμα. Και ο κήπος μου θα είναι ο κήπος της Αχαριστίας.”

Με αυτό τον ποιητικό τρόπο περιέγραψε το χειρότερο αμάρτημα όλων! Άλλωστε,είναι γνωστές οι φράσεις : «Οι άνθρωποι ανταποδίδουν τις μικρές χάρες,αναγνωρίζουν τις μεσαίες και ξεπληρώνουν τις σπουδαιότερες με αγνωμοσύνη.» 

Όλοι έχουμε γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους ή είμαστε οι ίδιοι.Η εποχή,άλλωστε ,είναι ιδανική,όπως λέει και ο ποιητής,αφού,όλοι έχουμε περιχαρακωθεί σε ένα νοσηρό «εγώ». Άτομα που δεν αισθάνονται με τίποτα ικανοποίηση. Που μιζεριάζουν με τη ζωή,τα πάντα τους φταίνε και είναι ένα μεγάλο παράπονο. Έχουν την απαίτηση να τους ακούς και να τους νιώθεις ,να συνδράμεις στον πόνο τους. Όταν σε χρειαστούν πρέπει να είσαι παρών,αλίμονο αν μια φορά δεν ικανοποιήσεις τα στάνταρ που έχουν θέσει στο μυαλό τους και είσαι υποχρεωμένος να τηρήσεις,από κάποια άγνωστη σύμβαση που μόνο αυτοί έχουν διαμορφώσει τους όρους και ,φυσικά, μόνο αυτοί έχουν υπογράψει. Κι εσύ μπορεί να προσφέρεις τα πάντα για αυτούς : χρόνο,ενέργεια,φαιά ουσία,την ίδια σου την ψυχή,μια ολόκληρη ζωή ενίοτε…

Όταν θα έρθει η ώρα να στο αναγνωρίσουν θα εισπράξεις την μεγαλύτερη απογοήτευση. Η αγνωμοσύνη κυμαίνεται από το να θεωρήσουν δεδομένο ότι έτσι όφειλες να κάνεις μέχρι και να γευτείς την πλήρη τους αδιαφορία ,αν εσύ τους χρειαστείς κοντά σου. Γιατί; Γιατί ο αχάριστος ξέρει μόνο να παίρνει. Και μάλιστα ποτέ δε θα σταματήσει να ζητά. Η αχαριστία και η πλεονεξία πάνε χέρι-χέρι!

Αν συναναστρέφεσαι αχάριστους,διέγραψε τους! Οι μικρόψυχοι ,δυστυχώς,δεν αξίζουν οίκτο και ούτε εσύ αξίζεις να πληγώνεσαι συναισθηματικά κάθε φορά που τα δίνεις όλα για κάποιον και στη συνέχεια εισπράττεις τίποτα. Βέβαια,δεν προσφέρεις στον άλλον,επειδή περιμένεις αντάλλαγμα. Θέλεις,απλά,να ξέρεις ότι όταν εσύ θα είσαι στα down σου,θα υπάρχει κάποιος εκεί για σένα. Αν πάλι είσαι απο τους αχάριστους-αν και μάλλον δεν είσαι σε θέση να το αναγνωρίσεις-άλλαξε! Μήπως έχεις βολευτεί από κάποιον που δείχνει κατανόηση,ξεπερνά την αχαριστία σου και συνεχίζει να αποτελεί το δεκανίκι σου; Κανείς δε σου χρωστά τίποτα. Κανείς δεν έχει υποχρέωση απέναντι σε σένα. Το κάνει επειδή σε αγαπά ή έστω σε ανέχεται. Μάθε να το αναγνωρίζεις!

Πόσο σοφή τελικά η ρήση :

<< Ουδείς αγνωμονέστερος του ευεργετηθέντος >>!

Ο ΑΛΛΟΚΟΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΖΥΡΑΝΝΑΣ ΖΑΤΕΛΗ

Zyranna_Zateli

Το παρθενικό μου ταξίδι στο μαγικό κόσμο της Ζυράννας έγινε με εισιτήριο την «Περσινή Αρραβωνιαστικιά» . Το βιβλίο περιέχει 9 αυτοτελείς ιστορίες,που όπως γίνεται γρήγορα αντιληπτό τις διηγείται το ίδιο άτομο,που μεγαλώνει όσο περνούν και οι σελίδες του βιβλίου.

Συνέχεια

I HAVE A DEMON IN ME!

Demons

Ο άνθρωπος πλάθεται από μικρός! Έρχεται σε αυτόν τον κόσμο σαν λευκή πλάκα -ίσως και με μια προδιάθεση χαρακτήρα στο DNA του- και μετά η ζωή τον διαμορφώνει,σαν η συμπεριφορά μας να είναι πυλός. Ερεθίσματα , συμπεριφορές άλλων , επιτυχίες , απογοητεύσεις , απώλειες , πληγές! Όλα αυτά μας πλάθουν και δίνουν στο χαρακτήρα μας την τελική του διαμόρφωση. Και ο πυλός κάποτε κρυώνει και είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει τη μορφή που πήρε. Το δυσάρεστο του γεγονότος είναι ότι εκεί μέσα έχουν παγιδευτεί οι » δαίμονές» μας!

Όλοι έχουμε δαίμονες! Ανασφάλειες με τον εαυτό μας,φοβίες,άγχη… Ανασφάλειες που δε θυμόμαστε πού,πώς,πότε και γιατί ξεκίνησαν,αλλά έχουν καταλάβει ετσιθελικά το πιο ζεστό σημείο της ύπαρξής μας,το μυαλό μας. Άλλοτε βρίσκονται σε νάρκη και άλλοτε μεταμφιέζονται και κρύβονται πίσω από ένα σκληρό προσωπείο. Και φοράμε μια ατσαλένια πανοπλία , μην τυχόν και ανακαλύψει κανείς ότι , τελικά , δεν είμαστε άτρωτοι. Πολλές φορές ,όμως, κάτι τους κάνει και ξυπνούν και τότε αρχίζει η ψυχική φθορά. Αυτό το βάσανο που δε σε αφήνει να σκεφτείς λογικά και σε τυφλώνει. Εκδηλώνεται ως ζήλια, ως φόβος για το οτιδήποτε, ως τάσεις αυτοκαταστροφής.

Και όσο γίνεσαι σκλάβος του δαίμονά σου,τόσο αυτός θρέφεται. Και αν τύχει να είσαι από αυτούς που δεν το κρατάς για σένα,αλλά ξεσπάς,τότε υπάρχει και κάποιος άλλος που θα φθαρεί. Και αυτός ο άλλος,δεν ευθύνεται σε τίποτα και ούτε μπορεί να κάνει κάτι ,ουσιαστικά, για να πάρει μακριά τους δαίμονές σου. Έτσι,τα καταστρέφεις όλα! Βουλιάζεις στο κενό και παρασύρεις μαζί σου,όποιον τολμά να σε αγγίξει. Υποφέρεις,δαγκώνεις τα δόντια,τις νύχτες δεν μπορείς να κοιμηθείς. Καταντά το σαράκι σου. Η ηρωίνη σου,γιατί,κατά μία έννοια,είσαι εθισμένος σε αυτή την ανασφάλεια. Στην καταστροφή που έπεται αυτής. Λες και εκείνη την ώρα,μας αρέσει να αυτοδιαλυόμαστε. Να γκρεμίζουμε ό,τι με κόπο έχουμε χτίσει. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι όλα πηγαίνουν καλά στη ζωή μας. Λες και πιστεύουμε ότι δε μας αξίζει η ευτύχια.

Φθάνουμε,λοιπόν,σε ένα σημείο που πρέπει να επανασυστηθούμε με τον εαυτό μας. Να κάνουμε μια γόνιμη αυτοκριτική. Να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε και πού πάμε. Στην τελική,θα πρέπει να αρχίσουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας περισσότερο. Μας αξίζει! Αφού,λοιπόν καταλάβουμε ότι πάντα θα υπάρχουν πράγματα στα οποία θα υστερούμε και σε άλλα που θα υπερτερούμε,να τα φέρουμε όλα σε μια ισορροπία και να καταφέρουμε να πειθαρχήσουμε τους μικρούς μας δαίμονες.

Ναι! Το ξέρεις και το ξέρω! Δε θα μπορέσουμε ποτέ να απαλλαγούμε ολοκληρωτικά από αυτούς,γιατί είναι η φύση μας. Ένας από τους πολλούς εαυτούς μας. Μπορούμε όμως να τους δαμάσουμε. Και για να το καταφέρουμε αρκεί να πούμε στο μικρό παιδί που κατοικεί μέσα μας ένα πράγμα : ΑΓΑΠΗΣΟΥ!

Kyuss-Demon Cleaner (αυτό ακριβώς)