I HAVE A DEMON IN ME!

Demons

Ο άνθρωπος πλάθεται από μικρός! Έρχεται σε αυτόν τον κόσμο σαν λευκή πλάκα -ίσως και με μια προδιάθεση χαρακτήρα στο DNA του- και μετά η ζωή τον διαμορφώνει,σαν η συμπεριφορά μας να είναι πυλός. Ερεθίσματα , συμπεριφορές άλλων , επιτυχίες , απογοητεύσεις , απώλειες , πληγές! Όλα αυτά μας πλάθουν και δίνουν στο χαρακτήρα μας την τελική του διαμόρφωση. Και ο πυλός κάποτε κρυώνει και είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει τη μορφή που πήρε. Το δυσάρεστο του γεγονότος είναι ότι εκεί μέσα έχουν παγιδευτεί οι » δαίμονές» μας!

Όλοι έχουμε δαίμονες! Ανασφάλειες με τον εαυτό μας,φοβίες,άγχη… Ανασφάλειες που δε θυμόμαστε πού,πώς,πότε και γιατί ξεκίνησαν,αλλά έχουν καταλάβει ετσιθελικά το πιο ζεστό σημείο της ύπαρξής μας,το μυαλό μας. Άλλοτε βρίσκονται σε νάρκη και άλλοτε μεταμφιέζονται και κρύβονται πίσω από ένα σκληρό προσωπείο. Και φοράμε μια ατσαλένια πανοπλία , μην τυχόν και ανακαλύψει κανείς ότι , τελικά , δεν είμαστε άτρωτοι. Πολλές φορές ,όμως, κάτι τους κάνει και ξυπνούν και τότε αρχίζει η ψυχική φθορά. Αυτό το βάσανο που δε σε αφήνει να σκεφτείς λογικά και σε τυφλώνει. Εκδηλώνεται ως ζήλια, ως φόβος για το οτιδήποτε, ως τάσεις αυτοκαταστροφής.

Και όσο γίνεσαι σκλάβος του δαίμονά σου,τόσο αυτός θρέφεται. Και αν τύχει να είσαι από αυτούς που δεν το κρατάς για σένα,αλλά ξεσπάς,τότε υπάρχει και κάποιος άλλος που θα φθαρεί. Και αυτός ο άλλος,δεν ευθύνεται σε τίποτα και ούτε μπορεί να κάνει κάτι ,ουσιαστικά, για να πάρει μακριά τους δαίμονές σου. Έτσι,τα καταστρέφεις όλα! Βουλιάζεις στο κενό και παρασύρεις μαζί σου,όποιον τολμά να σε αγγίξει. Υποφέρεις,δαγκώνεις τα δόντια,τις νύχτες δεν μπορείς να κοιμηθείς. Καταντά το σαράκι σου. Η ηρωίνη σου,γιατί,κατά μία έννοια,είσαι εθισμένος σε αυτή την ανασφάλεια. Στην καταστροφή που έπεται αυτής. Λες και εκείνη την ώρα,μας αρέσει να αυτοδιαλυόμαστε. Να γκρεμίζουμε ό,τι με κόπο έχουμε χτίσει. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι όλα πηγαίνουν καλά στη ζωή μας. Λες και πιστεύουμε ότι δε μας αξίζει η ευτύχια.

Φθάνουμε,λοιπόν,σε ένα σημείο που πρέπει να επανασυστηθούμε με τον εαυτό μας. Να κάνουμε μια γόνιμη αυτοκριτική. Να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε και πού πάμε. Στην τελική,θα πρέπει να αρχίσουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας περισσότερο. Μας αξίζει! Αφού,λοιπόν καταλάβουμε ότι πάντα θα υπάρχουν πράγματα στα οποία θα υστερούμε και σε άλλα που θα υπερτερούμε,να τα φέρουμε όλα σε μια ισορροπία και να καταφέρουμε να πειθαρχήσουμε τους μικρούς μας δαίμονες.

Ναι! Το ξέρεις και το ξέρω! Δε θα μπορέσουμε ποτέ να απαλλαγούμε ολοκληρωτικά από αυτούς,γιατί είναι η φύση μας. Ένας από τους πολλούς εαυτούς μας. Μπορούμε όμως να τους δαμάσουμε. Και για να το καταφέρουμε αρκεί να πούμε στο μικρό παιδί που κατοικεί μέσα μας ένα πράγμα : ΑΓΑΠΗΣΟΥ!

Kyuss-Demon Cleaner (αυτό ακριβώς)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s