ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ!

Neolaia

 

Πρώτη μέρα του Δεύτερου Μήνα του Έτους σήμερα! Οι άνθρωποι για κάποιον ανεξήγητο λόγο κάθε ημερομηνία που έχει 1 στην αρχή του πρώτου ή του δεύτερου μέρους της,αισθάνονται την ανάγκη να κάνουν τον απολογισμό τους. Τίθενται νέοι στόχοι,όνειρα,υποσχέσεις. Έτσι δεν κάνουμε άλλωστε και κάθε αρχή του νέου έτους; Βέβαια,γιατί περιοριζόμαστε σε μια σύμβαση σχετικά με το χρόνο,ποτέ δεν το κατάλαβα. Θέλω να πω,η πρώτη μέρα της εβδομάδας,του μήνα,του έτους,είναι ίδια με κάθε άλλη μέρα από τις υπόλοιπες 364. Αν θες να κάνεις ένα γόνιμο διάλογο με τον εαυτό σου,να σκεφτείς τι κρατάς και τι πετάς από τη ζωή σου,μπορείς να το κάνεις κάθε μέρα.

Παρ ‘όλα αυτά,τούτη την Κυριακή,πρώτη του Φλεβάρη περιέπεσα κι εγώ σε αυτή τη δίνη. Ξέρεις,αυτές τι σκέψεις που όταν συγκεντρωθούν όλες μαζί μες το μυαλό σου,σε κάνουν να μελαγχολείς… Και κάπως έτσι,αρχίζουν τα υπαρξιακά διλήμματα που αφού το παιδέψεις,στο τέλος ο ίδιος σου ο εαυτός σε νικά και κάθε επιπλέον σκέψη αυτοκτονεί άδοξα με ένα : » γάμα το! «

Έτσι κι εγω άρχισα να σκέφτομαι ότι ήδη είμαι τρίτο έτος στο πανεπιστήμιο,ενώ σαν χθες θυμάμαι με πόσο κόπο προσπαθούσα να μάθω την προπαίδεια. Αναπόφευκτα,υπενθύμισα στον εαυτό μου,ότι ο καιρός που θα πρέπει να πάρω τη ζωή στα χέρια μου δεν είναι μακριά. Σύντομα,θα βγω από το κουκούλι της οικογένειάς μου,θα πρεπει να θέσω τη δική μου αρχή και να διαγράψω ανεξάρτητη προσωπική πορεία. Και όλο αυτό με τρομάζει! Όχι γιατί θα ξεβολευτώ από μια ζωή που η ανεμελιά υπερνικά κάθε έγνοια. Ίσα-ίσα αυτό το επιδιώκω. Με τρομάζει,γιατί όταν θα πρέπει να πάρω τη ζωή στα χέρια μου,με ό,τι αυτό συνεπάγεται,δεν ξέρω αν θα προλάβω να έχω ζήσει τη νιότη μου,όπως την ονειρεύομαι.

Γιατί,εγώ,θέλω να ταξιδέψω σε τόπους μακρινούς και να δημιουργήσω τις ομορφότερες καρτ ποστάλ μες το μυαλό μου. Θέλω με τον άνθρωπο που μοιράζομαι τον πυρετό του νεανικού έρωτα να ζήσουμε ένα διάστημα μακριά από όλους κι απ’όλα. Μόνοι μας. Μέχρι να τον βαρεθώ,να με βαρεθεί,να με βαρεθώ και να γυρίσουμε στα εγκόσμια. Θέλω να περιπλανηθώ,να μαζέψω συμβουλές-διαμαντάκια από ανθρώπους που έχουν ψηθεί στη ζωή. Να δοκιμάσω νέες οδούς,να απογοητευτώ,να ξαναδοκιμάσω. Στην «ενήλικη» ζωή,δεν υπάρχει χώρος για πειραματισμούς. Τα όρια είναι αυστηρά,δεν μπορείς να παρεκλίνεις πολύ. Θέλω,θέλω τόσα πολλά… Με το Θ κεφαλαίο και πυρωμένο! Δεν ξέρω αν είναι η φύση της ηλικίας, ίσως είναι ότι οι νέοι είναι φτιαγμένοι από το υλικό του ονείρου. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό μας! Κι εγώ συνεχώς ονειρεύομαι και αισθάνομαι ότι ακόμα μεγαλώνω. Ακόμα έχω πολλά να μάθω πριν πάρω τη ζωή στα χέρια μου.

Και αυτό που με τρομάζει πιο πολύ είναι,ότι ενώ τα όνειρά μου τείνουν στο άπειρο,εγώ είμαι φρικτά περιορισμένη!

~ We are the reckless,
We are the wild youth
Chasing visions of our futures
One day we’ll reveal the truth
That one will die before he gets there.

Youth by Daughter [απλά εκπληκτικό]–>click on

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s