ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΖΟΜΠΙ ΔΙΨΟΥΝ ΓΙΑ ΒΙΑ!

image

Έχω σταματήσει να παρακολουθώ τηλεόραση αρκετό καιρό τώρα. Την προηγούμενη Τετάρτη όμως, με αφορμή το πολυαναμένομενο comeback της 10ης εντολής έκανα μια εξαίρεση.
Δε θα αναφερθώ στο περιέχομενο του επεισοδίου που καταπιάστηκε με ένα θέμα που πονά, αυτό του δουλεμπορίου γυναικών (trafficking). Εκείνο που μου έκανε εντύπωση και μάλιστα αρνητική είναι το πόσο σκληρό ήταν. Βία που σε κάποια σημεία δεν εξυπηρετούσε σε καμια περίπτωση την πλοκή. Το θέμα ήταν ήδη πολύ σκληρό από μόνο του και ένας διάλογος μπορεί να σε αφυπνίσει πολύ περισσότερο από γυαλιά που χώνονται σε λαρύγγια και «αίματα» που ρέουν σαν πορφυρά ποτάμια. Άρα, ο μόνος λόγος ήταν για να σοκάρει-ικανοποιήσει τον τηλεθεατή, που διψά για αίμα. Η σειρά πριν 10 χρόνια που έπαιζε ήταν εξίσου σοκαριστική, τώρα όμως η ωμότητα της πολλαπλάσιαστηκε επι 10. Ίσως γιατί μέσα σε 10 χρόνια ο τηλεθεατής και κατ’ επέκτασιν ο άνθρωπος έχει γίνει ακόμα πιο αιμοβόρος. Έχουμε έρθει αντιμέτωποι με τόση βία που έχουμε απευαισθητοποιηθεί. Έτσι, ελάχιστα πράγματα έχουν μείνει πια για να μας κεντρίσουν το ενδιαφέρον.

Δεν μου αρέσουν οι ηθικοπλαστικοί λόγοι και θεωρώ ότι μέχρι τώρα στη ζωή μου σε ελάχιστα υπήρξα πουριτανή. Όμως το «βία για τη βία» αρνούμαι να το δεχθώ! Αρνούμαι ότι αυτό που παρακολούθησα ήταν λυτρωτικό. Ο τρόπος του δεν με άφησε σε καμία περίπτωση να βιώσω τη λεγόμενη «κάθαρση». Ζητώ πολλά; Ίσως… Άλλα, όταν προσπαθείς να προσφέρεις το οτιδήποτε «καλλιτεχνικό», οφείλεις να σεβαστείς και αυτούς που δεν διψούν απλά για βία, αίμα και σπέρμα.

Με αφορμή τα παραπάνω στα πλαίσια ενός ευρύτερου προβληματισμού, αναλογίστηκα, η κοινωνία ως σπασμένος καθρέφτης ανθρώπινων σχέσεων σίγουρα αυτή τη στιγμή περνά τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση. Έχουμε ποτισθεί με βία! Μια ματιά στην τηλέοραση και είναι αρκετή: » δολοφόνος ήταν ο σύζυγος» , «την πυροβόλησε ο ίδιος της ο γιος», «έριξε δηλητήριο στον καφέ του και τον αποχαιρέτησε με ένα φιλί». Ναι! Η τραγωδία μας συναρπάζει οποιαδήποτε γεύση και να ‘χει. Ηδονοβλεπτικά παρακολουθούμε ανθρώπους να πεθαίνουν από απόσταση. Γιατί; Γιατί είμαστε εθισμένοι. Όταν περνάς δύσκολα, σε ικανοποιεί να ξέρεις ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που περνά πολύ πιο δύσκολα από σένα. Είναι η θηριώδης φύση μας που χτυπά αυτό το κουδουνάκι. Είναι ένα κτηνώδες ένστικτο: Ζω ενώ όλος ο κόσμος πεθαίνει. Καλύτερα εσύ παρά εγώ.

Η βία, η γοητεία της και η διαλεκτική της δεν έχουν καμία θέση αν εμείς δε συμβάλλουμε στην κλιμάκωση της. Όσο αφήνουμε το θηρίο να υπερέχει έναντι του ανθρώπου, θα παραμένουμε ζόμπι που διψούν για λίγη βία ακόμη…

Advertisements

3 thoughts on “ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΖΟΜΠΙ ΔΙΨΟΥΝ ΓΙΑ ΒΙΑ!

  1. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Απλά κταπληκτική ανάρτηση, χαίρομαι οταν οι νέοι άνθρωποι σκέφτονται έτσι! Ταυτίζομαι εκατό τοις εκατο με τον προβληματισμό σου…!! Να προσθέσω ακόμη μια δική μου γνώμη: η Isis θα συνεχίσει να κάνει ότι κάνει, ακριβώς γιατί πατά πάνω σε αυτά τα ένστικτα, αλλα και στην υψηλή τηλεθέαση που αυτές οι εικονες εξασφαλίζουν. Για το λόγο αυτο θεωρώ και την στάση των δημοσιογράφων υποκριτική: δεν θέλω να δω με κάθε λεπτομέρεια πως ακρωτηρίαστκε το παιδάκι στον πόλεμο, πως κάηκε ο Ιρανος στο κλουβί του και με τι μαχαίρι καρατομήθηκε ο τάδε δημοσιογράφος. Τα γεγονότα και η αντικειμενική τους αναφορά και ενημέρωση του κοινού μπορει να γίνει και χωρίς τις σοκαριστικες εικόνες. Για αυτό και βρισκω υποκριτική την στάση των ΜΜΕ αλλα και του κόσμου απέναντι και στα προσφατα γεγονότα του Charlie Hezbo: όχι παιδια, δεν θέλησαν να φιμώσουν οι τρομοκράτες την ελευθερία του λόγου, αλλιώς θα ανατίναζαν όλο το περιοδικομκ πόσα αλλα. Ένα φαντασμαγορικό τρομοκρατικό νταβαντούρι ήθελαν να δημιουργήσουν, κάτι που θα είχε απήχηση σε μεγαλύτερο κοινό, για αυτό κ διάλεξαν το συγκεκριμένο μέσο, τα σκίτσα ήταν απλα η αφορμή, έτσι πέτυχαν «συναισθηματικά» ότι με την γ’ Σεπτεμβρίου, απλα με δυο αντρες κ δυο όπλα, αντι για πύργους και αεροπλάνα…πολυ φτηνότερα δηλαδη… 😦

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Καλά εννοείται και είναι τελείως φαρισαϊστική η στάση των ΜΜΕ. Εγώ ήμουν παιδάκι, όταν θυμάμαι να παίζουν στο δελτίο των 8 την εκτέλεση του Σαντάμ Χουσεΐν. Εκατομμύρια κόσμου να βλέπει έναν άνθρωπο ( ανεξαρτήτως τι είχε κάνει ) να απαγχονίζεται και να επικρατεί η απόλυτη απάθεια. Τώρα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Δεν ξέρω ποιο είναι το τέρμα και φοβάμαι έστω να διανοηθώ ποιο μπορεί να είναι. Κάτι πάει πολύ στραβά με την ανθρωπότητα… Δυστυχώς!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s