ΓΛΥΚΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ…

Είναι κάποιες φορές που μια μυρωδιά, μια μελωδία ή έστω μια λέξη, με κάνουν να θυμάμαι τον μικρό μου εαυτό, εμένα σαν παιδάκι, δηλαδή. Δεν μου συμβαίνει και πολύ συχνά αυτό -δυστυχώς- αλλά όταν αναπολώ τα παιδικά μου χρόνια, το μυαλό μου γεμίζει με πολύχρωμες και «μοσχοβολιστές » εικόνες. Εντάξει, το παραδέχομαι, δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια από τότε που εγκατέλειψα ηλικιακά την παιδική φάση, αλλά μου λείπει απίστευτα πολύ. Όλη αυτή η γλυκιά αφέλεια και άγνοια για τα » βάσανα» που ακολουθούν, όλο αυτό το χρώμα και η φαντασία, ακόμα και η φροντίδα που σου δείχνουν όλοι. Είναι και κάποια πράγματα άμεσα συνδεδεμένα με την παιδική μου ηλικία. Που όσα χρόνια κι αν περάσουν, όταν θα τα βλέπω ή όταν κάτι με κεντρίσει για να τα θυμηθώ, ένα χαμόγελο θα σχηματίζεται στα χείλη μου και θα με τυλίγει μια τεράστια λαχτάρα να ταξιδέψω στη » Χώρα του Ποτέ» για να ακούσω τον Πίτερ Παν να μου λέει : «Μην μεγαλώσεις, είναι παγίδα!».

Κάθε Κυριακή, πριν γεννηθεί η μικρή μου αδελφή, ήταν σχεδόν έθιμο, να πηγαίνουμε με τους γονείς βόλτα στην παραλιακή. Μετά τις κούνιες, το περπάτημα, το χάζεμα στους ανθρώπους που έπαιζαν σκάκι με πιόνια στο τότε ύψος μου (πρέπει να υπάρχει ακόμα), η βόλτα επισφραγιζόταν με ένα μπαλόνι κι ένα χάρτινο ανεμόμυλο. Και σχεδόν κάθε φορά,το μπαλόνι το έσκαγε από το μικρό μου χέρι και πήγαινε να βρει τον ήλιο, όπως έλεγε η μαμά. Όμως, εκείνους τους χάρτινους ανεμόμυλους δεν τους έχασα ούτε μια φορά. Τους φυσούσα και παρακολουθούσα να κινούνται μέχρι να σταματήσουν και δως του πάλι, για όλη την υπόλοιπη Κυριακή.

Οι κανόνες του παραπάνω παιχνιδιού πολύ απλοί: ξεκινάς από την αφετηρία με τέσσερα πιόνια. Πρέπει να κάνεις το γύρω του ταμπλό ρίχνοντας το ζάρι με στόχο να βάλεις και τα τέσσερα στη «φωλιά» τους. Πρόσεχε όμως! Αν κάποιο πιόνι αντιπάλου συμπέσει σε σημείο που βρίσκεσαι εσύ, σε «τρώει» και πρέπει να κάνεις το γύρο από την αρχή. Ο «Γκρινιάρης» ήταν το πρώτο επιτραπέζιο που έπαιξε ποτέ ο μπαμπάς μου. Θέλοντας να μη χαλάσει την παράδοση ήταν το πρώτο επιτραπέζιο που έμαθα να παίζω κι εγώ. Πόσες και ποσές ζαριές έχουν παιχθεί, πόση γκρίνια σε κάθε ήττα, πόσες αναμνήσεις….

Φυσικά, οι παιδικές αναμνήσεις δεν θα μπορούσαν παρά να έχουν γλυκιά γεύση. Πράγματι, το γλυκό της φωτογραφίας, οι αγαπημένες χιονούλες, είναι άμεσα συνδεδεμένο με τα παιδικά χρόνια. Κάθε φορά που η θεία μου -της έχω ιδιαίτερη αδύναμια- μας επισκεπτόταν, φρόντιζε να φέρει ένα κουτί με αυτό το γευστοκότατο γλύκισμα. Κάτι το σχήμα που παρέπεμπε σε χιονόμπαλα, κάτι το ίδιο το όνομα, κάτι η μικρή παρανομία πως τρως κάτι σαν παγωτό μες το χειμώνα, δε θέλει και πολύ για να τις αγαπήσει ένα παιδί. Ώσπου, μεγάλωσα και η θεία σταμάτησε να έρχεται με τις χιονούλες της μες το χαρακτηριστικό ροζ κουτί. Ξαναδοκίμασα να φάω μέτα από χρόνια, πριν λίγο καιρό. Δεν είχαν την ίδια γεύση με τότε… Σίγουρα! Τότε, ήταν πιο γλυκές και νόστιμες.

Κασέτες VHS: ένα τεχνολογικό επίτευγμα που σημάδεψε όλα τα παιδιά. Τουλάχιστον τα παιδιά των 90’s. Ταινίες της Disney ή βιντεοκασέτες που δώριζαν διάφορα παιδικά περιοδικά προστίθενταν συνεχώς στην πρώτη συλλογή που αποφάσισα να αρχίσω. Με τις ταινίες αυτές, γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, αποκτήσαμε τους πρώτους μας ήρωες και τα πρώτα μαθήματα ζωής. Σαν τώρα θυμάμαι να γυρνώ από το σχολείο και να ρωτώ: Μαμά, ποια ταινία λες να βάλω να δω σήμερα; Και είχα δει κάπου 20 φορές την καθεμία. Γιατί τι θα ήταν τα παιδικά χρόνια χωρίς τη «Φαντασία» του Disney ή το Lion’s King ;

Από τα πρώτα βιβλία στην παιδική μου βιβλιοθήκη ήταν αυτά του Roald Dahl. Δεν χρειάζεται να πω κάτι περισσότερο. Από τη «Ματίλντα» ως το «Μεγάλο Φιλικό Γίγαντα» και από το «Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας» μέχρι το «Ο απίθανος κύριος Φοξ», η παιδική λογοτεχνία απογειώθηκε με αυτά τα αδαμάντινα έργα! Ευχαριστώ τον Dahl, γιατί με έκανε να αγαπήσω τα βιβλία και παρακαλώ, προτρέψετε τα παιδιά σας να διαβάσουν Dahl! Ο κόσμος θα γινόταν πιο ανεκτικός, πιο ευγενικός, πιο όμορφος, αν όλα τα παιδιά διάβαζαν τα βιβλία του!

Αυτά είναι κάποια από τα ανεξίτηλα σημάδια της παιδικής μου ηλικίας. Τώρα που το σκέφτομαι, «ευθύνονται» ως ένα βαθμό για αυτό που είμαι σήμερα. Πράγματα φαινομενικά μικρά και απλά, στιγματίζουν και διαμορφώνουν προσωπικότητες! Εντυπωσιακό… Τουλάχιστον, εντυπωσιακό!

Advertisements

12 thoughts on “ΓΛΥΚΕΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ…

  1. Ο/Η magikifoni λέει:

    Πόσο γλυκό ποστ! Όσο γλυκιά είναι και η ανεκτίμητη παιδική ηλικία του καθενός 🙂 Μας μετέφερες χρώματα, μυρωδιές, εικόνες και γεύσεις πολύ όμορφες, εκτός από αναμνήσεις! Θυμάμαι κι εγώ όλες τις παιδικές και κλασσικές ταινίες Ντίσνεϋ ❤ σαν να είδα τον εαυτό μου. Κι εγώ καθόμουν τα μεσημέρια μέσα στην ησυχία και τις έβλεπα ξανά και ξανά. Και μέχρι σήμερα είναι ένα από τα πιο τρυφερά και όμορφα αληθινά πραγματα που κοιτάω που και που, νιώθοντας κριτσάκι ακόμα 😀

    Καλό βράδυ! Πολύ γλυκές σκέψεις, ευχαριστούμε για το μοίρασμα 🙂 ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Είναι καλό να κάνουμε πού και πού πράγματα, που μας βοηθούν να αισθανόμαστε ξανά παιδιά! Αρκετή αναλγησία και κυνικότητα έχουμε γεμίσει. Αν όμως ακούγαμε καμια φορά και το μικρό παιδί μέσας μας, όλα θα ήταν αλλιώς. 😉

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η magikifoni λέει:

        Ναιιι… είχαμε μία σχετική συζήτηση με την Ονειρένια Κατερίνα σε κάποια από τις τελευταίες αναρτήσεις του μπλογκόσπιτού μου… 🙂 Να το ακούμε μωρέε…θα γίνουμε λίγο πιο ευτυχισμένοι 😉

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Να μαι κ γω…Απίστευτη η σύμπνοια απόψεων περί παιδικοτητας, ήμουν σίγουρη ότι θα το σχολίαζες κ από δω, Φωνουλα μου, σου οφείλω και κάποια απάντηση, απλα…χάθηκα γιατι ειμαι…δέκατη μέρα στο κρεβάτι σήμερα με ασχημη βροχίτιδα και τα έχω παίξει! :((

    Cocat μου (μου επιτρέπεις τη συντομία;) πραγματικα πολύ όμορφη ανάρτηση…σαν βρω το κουράγιο θα επανελθω με τα δικα μου της παιδικής ηλικίας χαραγμένη στη μνήμη, προς το παρόν παω να φάω κοτοσουπιτσα που έφτιαξε η μανούλα κ ζεστανε ο άντρας μου. Ουφ! Φιλακια σαββατιάτικα γεμάτα θετική και παιδική ενέργεια απέναντι σε κάθε μορφή κυνικότητας στέλνω σε όλους! 🙂

    Μου αρέσει!

      • Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

        Να μαι ξανα…Λοιπόν τι να πρώτοθυμηθώ…Θα προσπαθήσω να ακολουθήσω την δική σου σειρά πραγμάτων…Ετσι το πρώτο που θα αναφέρω σε αντιστοιχία με τους δικους σου άνεμομύλους, είναι τα μπαλόνια που μου έπαιρνε ο παππούς μου (με τα στρουμφακια/Καντυ Καντυ κτλ) ή τα κουλούρια Θεσσαλονίκης, κάθε φορα που κάναμε τις βόλτες μας στο Πεδιον του Αρεος…Ηταν τότε τόσο όμορφο κ καλοφτιαγμένο…είχε δυο παιδικές χαρες, όμορφα παρτερια…απίστευτα περιποιημένα με λουλούδια, μια λίμνη γεμάααατη χρυσόψαρά και μια άλλη (στην μεγάλη παιδική χαρα) γεμάτη με νουφαρα και κύκνους…

        Τα δικά μου αγαπημένα παιδικά γλυκά, ηταν αναμφισβήτητα όλα τα χριστουγεννιάτικα η πασχαλινά καλούδια που έφτιαχνε η μαμα της μαμάς (και λατρεμένη μου Γιαγια), στην άλλη γιαγιά που δεν εκανε πολλα γλυκα πάλι άμα έκανες κρυφή βουτιά στο σκαλίστο μπουφέ της «κλειστης» τραπεζαρίας της (ανοιγε μονο για επιλσημα καλεσματα) ανακάλυπτες πράσινες κασετινες γεμάαατες νουασετες, ενω το ψυγείο της σχεδόν πάντα φιλοξενούσε αναψυκτικά και ταρτακια καρυδοψυχας με σοκολατένια απο πάνω βουτυρόκρεμα κ ένα τσακ κονιακ απο το φημισμένο τότε ζαχαροπλαστείο του Μικε…
        Το αγαπημένο μου παιχνίδι ήταν το λάστιχο με τα αλλα κορίτσια στο δημοτικό, αναρωτιέμαι αν οι μεταγενέστερες γενιές το διατήρησαν ακόμη…Βιβλία είχα διαβάσει μικρή τα πάντα, αφου οταν ήμουν πολυ μικρή ιδιωτική τηλέοραση δεν υπηρχε και τι να σου κάνουν μόνο δυο κρατικά κανάλια, οπότε και ξεσήκωνα ότι είχαν οι βιβλιοθήκες του σπιτιού. Ωστόσο απο εκείνη την τόσο τρυφερή παιδική ηλικία, μαζί με τις κλασσικες Ζεη και Σαρρη, ξεχωρίζω την Πηνελόπη Δέλτα, και τα πολύτιμα βιβλία της απο τις εκδοσεις της Εστίας με ξεχωριστα όμορφο και σκληρό εξώφυλλο. Τα περισσότερα μου τα έφερνε μια εξαδέλφη του παππού μου που δεν είχε δικά της παιδια ως δώρο θυμάμαι κάθε Πάσχα, μαζι με ένα σοκολατένιο λαγουδάκι (για το οποιό και ξερογλυφόμουν ολη τη βδομάδα, αλλα η προαναφερθείσα λατρεμένη γιαγια…κέρβερος, δεν με άφηνε να το αγγίξω μέχρι το Μ. Σάββατο και την Κρυφή Ανάσταση (κι έτσι εκείνο στεκόταν με καμάρι όλη τη μεγάλη εβδομάδα στο…ψυγειο!).

        Αγαπημένα της Δέλτα ο Τρελαντώνης και ακόμα περισσότερο το Παραμύθι Δίχως Ονομα,μυθιστόρημα που πισω απο τον παραμυθένιο μύθο του υπονοούνται πολυ σοβαρά ιστορικά γεγονότα…)

        Ελπίζω να σε (σας) κάλυψα Παναγιωτα μου… Αχ, τι μου θυμησες τωρα…
        Πολυ ωραια ανάρτηση! 🙂 Φιλακια πολλα, καλό βράδυ!<3

        Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η cocooning cat λέει:

        Κατερίνα μου, τι όμορφα και αυθεντικά παιδικά χρόνια! Πάντα ζήλευα τους γονείς μου -μάλλον είστε περίπου στην ίδια ηλικία- για το πόσες αναμνήσεις έχουν. Χωρίς πολλά παιχνίδια ή άλλα υλικά αγαθά, με απλά πράγματα βιώσατε τόση ευτυχία, που σίγουρα η δική μας παιδική ηλικία δεν συγκρίνεται καν. Μοιάζει σαν μια κακή κόπια.

        Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Και ομως έχετε αλλα τόσα, που εμείς οι παλιότεροι, τα ζηλευουμε…πληροφόρηση για τα πάντα, όλα κοντα σου με ένα κλικ, στο χέρι σας είναι να κρατήστε τα θετικά απο τα άλματα της τεχνολογίας, και τούτη η μπλογκοσυντροφιά το επιβεβαιώνει…
    Ξέρεις, ποτε δεν ήξερα ακριβώς τι θέλω να σπουδάσω στα 15-16 μου,πιστεύω πως αν είχα όλες τις πληροφορίες στα χέρια μου όπως έχουμε τώρα, θα είχα σπουδάσει μάλλον κάτι διαφορετικό η δεν θα φοβόμουν να βγω απο μικρη στο εξωτερικό…Τώρα είναι αλλιώς, για αυτο κ σεισμό οι νέοι νομίζω ότι έχοντας προσβαση σε τόσες πληροφορίες και φιλτράροντας τις σωστα, μπορείτε να αναπτυξετε περισσότερο την προσωπικότητα κ τα θέλω σας σε πολυ πιο τρυφερες ηλικίες σε σχέση με μας…Οι γονείς σου δεν ξέρω πόσο χρόνων είναι, εγω αισίως πριν μερικούς μήνες έκλεισα τα τριάντα επτα, αλλα αισθάνομαι…είκοσι πέντε ακόμη..,(η ανωριμότητα που λέγαμε…:))

    Φιλακια πολλα!! 🙂 🙂

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Οι γονείς μου ειναι περίπου 10 χρόνια πιο μεγάλοι. Σίγουρα, κάθε εποχή έχει τα θετικά της και τα αρνητικά της. Απλά, θεωρώ ότι η πολλή «ευκολία» μας έχει κακομάθει. 😦

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s