Η ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ ΠΗΡΕ ΞΥΠΝΗΤΗΡΙ…

Ύπνος

Ο πολύς ύπνος είναι φόβος λένε…

Κι εσύ κοιμάσαι πολύ και βαθιά! Και πάνω που ξυπνάς, μόλις ανοίγεις τα μάτια σου, ώσπου να σου φύγει το αίσθημα της νάρκης, θυμάσαι αστραπιαία όλα αυτά που πρέπει να αντιμετωπίσεις. Στη σκέψη και μόνο τρέμεις, στρεσσάρεσαι, φοβάσαι. Κουκουλώνεσαι ξανά μες τα σκεπάσματα και χώνεις το πρόσωπό σου βαθιά στο μαξιλάρι. Εύχεσαι να σε πάρει ξανά ένας ύπνος τόσο βαθύς, ώστε να τα ξεχάσεις όλα. Να ξεχάσεις τον πόνο, το φόβο, την αμέλεια, τις υποχρεώσεις σου. Όμως, δεν μπορείς να κομηθείς καλά! Το υποσυνείδητό σου δε στο επιτρέπει… Και τα όνειρά σου είναι ένα γκρίζο κουβάρι. Βλέπεις ότι σε κυνηγούν κι ότι τα πόδια σου είναι τόσο βαθιά χωμένα στη λάσπη και βαριά σαν σιδερένια μολύβια που δεν μπορείς να κουνηθείς. Η κάρδια σου χτυπάει δυνατά, θα σε φθάσουν κι εσύ δεν μπορείς να τρέξεις ούτε λίγα εκατοστά. Ξαναξυπνάς, μα δεν τολμάς να ανοίξεις τα μάτια.

Συνέχεια