ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ «ΤΕΛΕΙΟΥΣ ΚΟΙΛΙΑΚΟΥΣ»! (NOT)

ΚΟΙΛΙΑΚΟΙ

Σε τούτο εδώ το blog έχουμε μιλήσει για πολλά και ποικίλα θέματα, όπως βιβλία, ταινίες και το παράλογο της κοινωνίας, των σχέσεων, του ανθρώπινου είδους εν γένει. Ένα θέμα όμως με το οποίο δεν έχουμε καταπιαστεί ως τώρα -γιατί μάλλον τσούζει τη γράφουσα- είναι ο κόσμος των γυμναστηρίων και του fitness. Αγαπημένη αναγνώστρια-αγαπημένε αναγνώστη, αν ανήκεις κι εσύ σε αυτή τη κατηγορία των ανθρώπων που έχεις τόση σχέση με τη γυμναστική όση κι ο Εσκομπάρ με την αγαθοεργία, έλα να τα πιούμε στην υγειά του πόνου μας.

Να ξεκαθαρίσω κάτι, αθλούμαι από 6 ετών παιδί. Το θέμα είναι πώς αθλούμαι… Μέχρι τα 15, ουσιαστικά, με έσερναν μέχρι την πισίνα για να κάνω κι εγώ το «χόμπι» μου. Το τι δικαιολογίες έβρισκα για να μην πάω δεν περιγράφονται. Μόνο το ότι ήρθε ένα τεράστιο ρακούν απο το υπερπέραν και μου έκλεψε το μαγιώ δεν είχα προφασιστεί. Κι όταν πήγαινα στο κολυμβητήριο απλά δεν καταλάβαινα όλο αυτόν τον παροξυσμό που επικρατούσε στην αγωνιστική ομάδα. Ώρες μες το νερό, σφυρίχτρες, χρονόμετρα, <<λάβετε θέσεις>>… Εγώ ταξίδευα μόνη μου στον θαλάσσιο κόσμο σε φάση: Παιδιά, χαλαρώστε λίγο! Δεν με νοιάζει αν θα βγω τελευταία, αφήστε με να κάνω τις απλωτές μου τώρα.

Η εφηβεία πέρασε, τα χρόνια κύλησαν, το λίπος αρχίζει να εισβάλει με θράσος σε μπουτάκια, κοιλίτσες κτλ κι εκεί που κάθεσαι αμέριμνη και συζητάς με μια φίλη σου περί ανέμων και υδάτων σκάει η βόμβα: Θες να γραφτούμε γυμναστήριο; Να τις προσέχετε αυτές τις ερωτήσεις! Έτσι, ύπουλα διατυπώνονται πάντα! Και δέχεσαι! Κι αρχίζει η κόλαση… Μια κόλαση που μόνο οι αγύμναστοι αυτού του κόσμου μπορούν να νιώσουν, γι’αυτό Πετρουλάκη σταμάτα να διαβάζεις αυτό το post. Κι όταν γυρνάς ταπεινωμένη από τις πρώτες σου επισκέψεις στους ναούς του fitness, μες τον ιδρώτα και τα δάκρυα γράφεις ποιητικές αηδίες σαν τις παρακάτω! (Στίχοι επιπέδου πέμπτης δημοτικού όσο και το πνευματικό μου επίπεδο μετά το πρώτο μάθημα cardio)

                                     *ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ*

Μια μέρα που έπινα καφέ παρέα με την Έρη

Μου λέει, έχω μια πρόταση που τόσο μας συμφέρει!

Θα πάμε γυμναστήριο μ’ετήσια συνδρομή

Εκεί λοιπόν θα χτίσουμε φιδίσιο κορμί

Η σκέψη μου ταλάνιζε για μέρες το μυαλό

Μωρ’ θες να κάνω, σκέφτομαι, τον κώλο της JLO;

Κι έτσι το πήρα απόφαση, τα έσκασα τα γιούρα

Κι απ’το ψυγείο πέταξα κι όλη τη σαβούρα

Αγόρασα για να ‘μαι in και σένιο αθλητικό

Κι έσκασα μύτη χαρωπή στο πρώτο ομαδικό

Κι έρχεται κι ο trainer μας ως άλλος κυρ-Μιγιάγκι

Λέω δώθε που είμαστε θα φύγει το ξυγκάκι

Νιώθω γεμάτη ενέργεια, νιώθω μια Πετρουλάκη

Μα η χαρά μου κόπηκε στο πρώτο βηματάκι

Και δως του οι κοιλιακοί και πάμε και push-ups

Βουρ για να σμιλεύσουμε και hips αλλά και abs

Και full το κωλοχτύπημα να γίνουμε φετόνια

Μα εμένα μου ‘ρχεται γουλιά από τα κανελόνια

Ο ιδρώτας έτρεχε νερό, δεν μου ‘φθανε η ανάσα

Τι τα ‘θελα τ’αθλητικά, αφού μου βγαίνουν φάλτσα;

Μπορεί αντί για φιδίσιο κορμί να πήρα ένα… απίδι

Μα ως το σπίτι σύρθηκα σαν λαβωμένο φίδι

Σαν το λιμάδι άνοιξα την πόρτα απ’το ψυγείο

<<Θα φάω μέχρι να φύγω σηκωτή απάνω στο φορείο>>

Κι έφαγα ό,τι βρήκα εμπρός, άρπαξα μια πουτίγκα

Να δουν όλοι οι σφίχτηδες πού κρύβεται η γλύκα!

Cardio

Εντάξει μην τραβάτε τα μαλλιά σας! Απλά ήθελα να σας προειδοποιήσω πού μπορεί να οδηγήσει η απόγνωση μια αγύμναστη!

Κάπου εδώ θέλω να πω δημόσια ευχαριστώ (στα 5-10 άτομα που θα διαβάσετε αυτό το post δηλαδή) στο δικό μου κύριο Μιγιάγκι, τον Πανούλη, που με την τρομερή του θετική ενέργεια κατάφερε να κάνει ακόμα κι εμένα την απαίδευτη, την ντροπή όλων των αθλητικών συλλόγων που έχω συμμετάσχει, να αγαπήσω τη γυμναστική και να μη χάνω μάθημα εδώ και μήνες! ΠΑΝΟ ΟΣΟ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΠΟΡΩΝΕΙΣ!

Υ.Γ. Συγγνώμη για τον παραπλανητικό τίτλο! Απλά γελώντας τόσο καιρό με τα χάλια μου έχτισα κοιλιακούς! 😛

image

Advertisements

15 thoughts on “ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ «ΤΕΛΕΙΟΥΣ ΚΟΙΛΙΑΚΟΥΣ»! (NOT)

  1. Ο/Η fantra13 λέει:

    Θαρραλέα απόφαση και ως άλλος μεγάλος εχθρός του γυμναστηρίου νιώθω σοκ και δέος με τους ανθρώπους που μια μέρα παίρνουν απόφαση να γυμναστούν και δεν το βάζουν κάτω!

    Έχω κάτι μήνες να πάω γυμναστήριο αλλά μάλλον πρέπει να ξανά ξεκινήσω κάποιο είδος άθλησης. Για την ώρα συμπάσχω με τον κυριούλη στη δεύτερη φώτο (μα ακριβώς ίδιες σκέψεις ρε παιδί μου!).

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ο/Η zizeloni λέει:

    Το θέμα είναι να βρεις τι σου αρέσει. Όσες φορές εχω δοκιμάσει όργανα, τα έχω παρατήσει. Αποφάσισα ότι θέλω να κοροιδεύω τον εαυτό μου ότι χορεύω, οπότε τώρα κάνω: modern dance, contemporary dance (μη με ρωτήσεις τη διαφορα!), κάνουμε και σόου στο τέλος της «σχολικής» χρονιάς οπότε έχει και ένα στόχο.
    Επίσης zumba! Έχω καταπληκτική δασκάλα εδώ, αισθάνομαι ότι παίζω σε videoclip (ναι είμαι από αυτές τις σπαστικές που κάθονται μπροστά).
    Και για κάτι πιο intellectual, κάνω και capoeira, βραζιλιάνικη πολέμική τέχνη, αλλά που πρέπει να έχεις ρυθμό και χάρη για να την κάνεις.

    Και όχι, δεν είμαι Πετρουλάκη παρόλο που κάνω όλα αυτά, γιατί ΤΡΩΩ σαν βοδι!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Χαχαχαχα! Νομίζω το θέμα είναι να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο να σε εμπνεύσει και την καλύτερη άσκηση για σένα!
      Εγώ κάνω κάτι ανάμεσα σε cardio και cross fit. Κουράζομαι πολύ, και πολλές φορές λέω: οκ! Δεν γίνεται να έχω άλλες αντοχές… Κι όμως έχω! Κάτι ο trainer που σου δίνει κίνητρο, κάτι το πνεύμα όλης της ομάδας, στο τέλος τα καταφέρνεις κι όταν ξεπεράσεις μια φορά τα ορία σου μετά είσαι πολύ πιο δυνατός, νομίζω.

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η zizeloni λέει:

        Μακάρι να μου άρεσαν κι εμενα τέτοιου είδους ασκήσεις… Αλλά όποτε αρχίζω κάτι του στυλ: κοιλιακούς, ραχιαίους, τρέξιμο κλπ βαριεμαι τόσο πολύ που σταματάω. 😦 Μάλλον δεν εχω βρει τον κατάλληλο άνθρωπο κι εγω!

        Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Απαπαπα… και πάλι απαπαπα! 😛
    Δεν έχω πατήσει το πόδι μου σε κανένα γυμναστήριο και είμαι εναντίον οποιασδήποτε βίας ΚΑΙ στο σώμα μας… ούτε αυστηρές δίαιτες, ούτε τζόκινγκ, ούτε ασκήσεις όπου λαχανιάζεις, ιδρώνεις και κουράζεις την καρδούλα σου! 😦
    Αλλά κάνω γιόγκα 30 χρόνια, σχεδόν κάθε πρωί 10-20 λεπτά και έχω υπάρξει και δασκάλα της γιόγκα για αρκετά χρόνια! 😉
    Τώρα επειδή η γιόγκα, έστω το pilates χωρίς όμως τα όργανα του, έγιναν μόδα, (αφού επί τέλους άρχισαν να καταλαβαίνουν τον παραλογισμό της επίπονης άσκησης!) τα περισσότερα γυμναστήρια (κολαστήρια με όργανα βασανισμού!) έχουν και γιόγκα, έτσι θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε ένα δυο μαθήματα για να δείτε αν σας αρέσει… αλλιώς καλό σας κουράγιο! 😀

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά και καρδιάς και τρυφερά! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Γενικά, η αερόβια άσκηση (τρέξιμο, κολύμβηση, αερόμπικ) που γίνεται σωστά, δεν επιβαρύνει την καρδιά, αντιθέτως μάλιστα όταν ανεβάζεις παλμούς με τη σωστή προπόνηση βοηθάς σε βάθος χρόνου το καρδιοαναπνευστικό και κυκλοφορικό σου σύστημα και προφυλάσσεσαι κι από διάφορες ασθένειες. Επίσης, με τον ιδρώτα απομακρύνονται οι τοξίνες που ,δυστυχώς, λόγω του δυτικού τρόπου διατροφής δεν μπορείς να τις αποφύγεις. Γενικά, είμαι κατά του να πηγαίνεις σε ένα γυμναστήριο και να κάνεις μόνο όργανα γιατί δεν το θεωρώ καν άσκηση κι επιβαρύνει απίστευτα τις αρθρώσεις, τη σπονδυλική στήλη κτλ. Γιόγκα και pilates είναι άριστες επιλογές συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Δυστυχώς, τις ώρες που έχει μάθημα στο πρόγραμμα δεν προλαβαίνω όμως σίγουρα θα το δοκιμάσω πολύ σύντομα, αφού δυναμώνεις σώμα και πνεύμα χωρίς να επιβαρύνεις το σώμα σου με ενδεχόμενους τραυματισμούς. 😄

      Μου αρέσει!

  4. Ο/Η eleniplus λέει:

    Όταν ήμουν στα 17 μου, είχα καταλήξει να ζυγίζω 10-12 κιλά πάνω από το φυσιολογικό μου βάρος και όπου άκουγα γυμναστική έτρεχα, αλλά από την άλλη.
    Η φάση αυτή κράτησε περίπου σε όλα τα χρόνια του λυκείου και μετά πήρα στροφή, έκανα δίαιτα και άρχισα να πηγαίνω στο γυμναστήριο. Δε θα σας πω για υπερβολές, γιατί κι αυτές τις έκανα και με το παραπάνω…
    Απλά τώρα, δύο παιδιά και πολλά χρόνια μετά, είμαι πλέον συμφιλιωμένη με το σώμα μου αλλά το φροντίζω για να με κρατάει υγιή και να πηγαίνει όπου θέλω: κάνω τακτικά γυμναστική, διάφορα είδη όσο μπορώ αν και κατά καιρούς κολλάω σε συγκεκριμένα μαθήματα, και προσέχω τη διατροφή μου και τα κιλά μου ώστε να μην ξεπερνάω το βάρος που αντέχει το σώμα μου.
    Πού θέλω να καταλήξω; Η γυμναστική είναι ένας τρόπος ζωής, είναι ένας τρόπος να εκφράσεις αγάπη και φροντίδα στο σώμα σου, να το αποδεχτείς, να το δοκιμάσεις, να μάθεις τις αντοχές σου (είναι πολύ μεγαλύτερες απ’ όσο πιστεύεις) και να τις επεκτείνεις.
    Απλά θέλει προσοχή να μη μετατραπεί η ευχαρίστηση σε καταδυνάστευση γιατί τότε το αποτέλεσμα δεν θα μας κάνει ποτέ να νιώσουμε καλά και ικανοποιημένες!

    Καλή συνέχεια
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Συμφωνώ μαζί σου Ελένη! Αν η γυμναστική σου γίνει τρόπος ζωής, χωρίς υπερβολές, σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή καταφέρνεις να διατηρείσαι σε μια καλή φυσική κατάσταση και να έχεις και την ψυχολογιά σου σε ανεβασμένα επίπεδα! 😉

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s