ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ

image

Κάτι περιόδους σαν κι αυτή, που βιώνω πολύ άγχος κι όλα είναι σαν κουβάρι στο μυαλό μου, παίζω ένα παιχνίδι που με βοηθά να τακτοποιήσω κάποιες σκέψεις μου και να βγάλω στην επιφάνεια πράγματα που ίσως κρύβονται στο υποσυνείδητο. Λέω, λοιπόν, την αλφαβήτα και γράφω ποια λέξη μου έρχεται πρώτα στο μυαλό που να ξεκινά από το κάθε γράμμα. Κι έπειτα κάνω κάποιους σύντομους συνειρμούς. Αυτό έκανα κι εδώ:

Α, όπως «απουσία». Η απουσία ανθρώπων που έφυγαν από τη ζωή μας λόγω φυσικών αιτιών ή έπειτα από συνειδητούς χωρισμούς. Η απουσία όλων όσων αφήσαμε να μας φύγουν, όσων χάσαμε κι όσων πετάξαμε.

Β, όπως «βάρος». Το βάρος των ευθυνών, το βάρος που μας μεταθέτουν άλλοι, το βάρος που φορτώνουμε επιπλέον εμείς οι ίδιοι στην πλάτη μας. Ώρα να απαλλαχθείς από τέτοια βάρη, δε λέει να προχωράς γονατιστός επειδή δεν τα αντέχεις.

Γ, όπως «γνώση». Και δίψα, πολλή δίψα για αυτήν!

Δ, όπως «δεν». Δεν θα μπορέσω, δε θέλω, δε σε αγαπώ, δεν πάει άλλο! Κάποιες φορές αυτά τα δεν, που αποτελούνται από 3 μόνο γράμματα, καθορίζουν τη μοίρα μας.

Ε, όπως «εγώ». Το εγώ που άλλες φορές το προτάσσουμε τόσο σθεναρά που δεν αφήνουμε τίποτα να μας προσεγγίσει, άλλες το ακονίζουμε τόσο καλά και πληγώνουμε συναίσθηματα κι άλλες το ξεχνάμε και το αναλώνουμε εξαλείφοντας σχεδόν την ύπαρξή μας.

Ζ, όπως «ζητώ». Ζητώ από μένα να φθάσω στην καλύτερη εκδοχή μου! Ζητώ Σεβασμό, Ζητώ Αλήθεια, Ζητώ Αγάπη!

Η, όπως «ήλιος». Ο ήλιος που φωτίζει τα πάντα και δεν αφήνει τίποτα κρυμμένο. Που ζεσταίνει με τις ακτίνες του όλη σου την υπάρξη. Αυτός που κάποιες φορές σε καίει…

Θ, όπως «θάλασσα». Να την κοιτάς μέχρι το μάτι σου να χορτάσει γαλάζιο και να βουτάς μέσα της γυμνός βιώνοντας την απόλυτη ελευθερία και το συναίσθημα ότι γεννιέσαι ξανά!

Ι, όπως «ισότητα».  Το χρώμα της οποίας δεν το έχουμε βρει ακόμα.

Κ, όπως «καλοκαίρι». Με τόσες υποχρεώσεις αυτή την περίοδο, το έχω ανάγκη περισσότερο από ποτέ!

Λ, όπως «λερώνω». Λερωμένες συνειδήσεις, ψυχές, λερωμένα μυαλά! Κάθαρση θα επέλθει μέσω της αυτοκριτικής, της δημιουργικής αξιοκρατίας και της κοινωνικής ευαισθησίας.

Μ, όπως «μάχομαι».  Και σε αυτή τη ζωή οφείλεις να μάχεσαι τίμια και γενναία!

Ν, όπως «ντροπαλός». Πάντα ντροπαλή στις πρώτες κοινωνικές συναναστροφές. Δεν μου πολυαρέσει αυτό μου το στοιχείο.

Ξ, όπως «ξέρω». Λίγοι ξέρουν τι πραγματικά ξέρουν, τι δεν ξέρουν και δεν παριστάνουν τους ξιπασμένους ξερόλες. Και φυσικά μόνο ο Σωκράτης ήξερε ότι όσο πιο πολλά ξέρεις τόσο πιο μικρός αισθάνεσαι.

Ο, όπως «όρη». Η πιο όμορφη κουβέντα που έχω ακούσει από καθηγητή μου στη σχολή: στην κορυφή των ορέων φθάνουν τα ερπετά και οι αετοί. Φρόντισε να είσαι αετός!

Π, όπως «περιμένω». Τις φορές που υπήρξα ανυπόμονη έκανα και τα πιο μεγάλα λάθη μου…

Ρ, όπως «ρωτάω». Μην παίρνεις τίποτα δεδομένο, δεν υπάρχουν θέσφατα, ούτε αυθεντίες. Διέλυσε τον κόσμο σου και ξαναχτίσε τον μέσω εσωτερικών ερωτήσεων και αναζητήσεων.

Σ, όπως «συγχώρεση». Θυμάμαι μια φράση από το «Oldboy» που στο περίπου ήταν: <<Παρόλο που δεν είμαι τίποτα περισσότερο από ένα τέρας, δεν έχω κι εγώ το δικαίωμα να ζήσω;>> Κάποιες φορές, τον να συγχωρέσουμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας είναι το πιο δύσκολο πράγμα.

Τ, όπως «ταράτσα». Να αράξω εκεί, με ένα ελαφρό αεράκι να μου χαϊδεύει το πρόσωπο και να κοιτώ με τις ώρες τα αστέρια. Δεδομένου ότι φαίνονται, βέβαια, γιατί υπάρχει και η κουρτίνα του νέφους.

Υ, όπως «υφάλμυρος». Δεν ξέρω πώς στο καλό μου ήρθε αυτή η λέξη πρώτα στο νου!

Φ, όπως «φεύγω». Φεύγω, φεύγω, κάθε μέρα φεύγω, μέτρο μέτρο, όλο πιο μακριά. Φεύγω, φεύγω, τόσα χρόνια φεύγω, στη καρδιά μου όλο πιο κοντά. Ο Περίδης το λέει, όχι εγώ.

Χ, όπως «Χρήστος». Γεια σου Χρήστο!

Ψ, όπως «ψέμα». Πόσα ψέματα έχουμε πει στους γύρω μας; Πόσα ψέματα λέμε καθημερινά στον ίδιο μας τον εαυτό;

Ω, όπως «ώρες». Άλλοτε κυλούν αργά και βασανιστικά κι άλλοτε φεύγουν σαν νεράκι. Σχετικά είναι αυτά άλλωστε!

image

Advertisements

15 thoughts on “ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ

  1. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πολύ καλό ψυχαναλυτικό τεστ Παναγιώτα μου και εξαιρετική ιδέα! 😎
    Χμ! και καιρό είχαμε εξάλλου να τα πούμε! 😉
    Όταν διαβάζω κείμενα, αφήνω πάντα την πρώτη αίσθηση να μου μιλήσει και αυτή έχει πολύ ενδιαφέρον, γιατί είναι αυθόρμητη και συνήθως καρδιάς!… ❤ δεν θα σου γράψω ποια ήταν η αίσθηση μου για κάθε γράμμα, γιατί αυτό δεν θα ήταν σχόλιο αλλά σύγγραμμα!!! 😛
    Υ= υφάλμυρη υπήρξε η εσωτερική σου κατάσταση την στιγμή που έγραφες το κείμενο, στην συνέχεια όταν ξαναδιάβασες το κείμενο, η διάθεση σου άλλαξε΄γιατί ξελάφρωσες! 😀
    Έγινε: "Θ, όπως «θάλασσα». Να την κοιτάς μέχρι το μάτι σου να χορτάσει γαλάζιο και να βουτάς μέσα της γυμνός βιώνοντας την απόλυτη ελευθερία και το συναίσθημα ότι γεννιέσαι ξανά"!
    Τ' ότι έχεις ανάγκη "διακοπής" είναι σίγουρο και εύχομαι να βρεις τον χρόνο να την προσφέρεις στον εαυτό σου και αυτό περιμένοντας τις καλοκαιρινές διακοπές! 😉
    Εντωμεταξύ, βαθιές ανάσες! 😛
    Τώρα θα "παίξω" και η ίδια, γιατί είμαι πολύ περίεργη, τι λαβράκι θα βγάλω! 😉

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά και με μια μεγάλη αγκαλιά (κατα-νόησης) ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Έχουμε όντως καιρό Στεφανία μου, μιας και ζω μια πολύ πιεσμένη περίοδο και δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, δυστυχώς! 😔
      Πάντως, αυτο που λες με την «πρώτη αίσθηση» είναι πολύ σωστό κι έχει γενική εφαρμογή! Για παράδειγμα, πάντα εμπιστεύομαι την πρώτη εντύπωση που θα μου αφήσει ένας άνθρωπος ή μια κατάσταση, μιας και ελάχιστες φορές έχω διαψευστεί. Ένστικο είναι; Τι να πω!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ο/Η pote-pote tin kiriaki λέει:

    Λοιπόν, μου άρεσε πολύ το αλφαβητάρι σου και ειδικά η φράση του καθηγητή σου! Μου έμαθες και καινούρια λέξη, δεν είχα ξανακούσει το υφάλμυρος:P Ελπίζω να περάσει σύντομα το άγχος, καλή επιτυχία στην εξεταστική! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ο/Η fenia λέει:

    Παναγιωτα μου δεν εχω προσωπικο blog αλλα το δικο σου ανηκει σε αυτα που παρακολουθω φανατικα. Διαβαζοντας λοιπον αυτο το post η πρωτη σκεψη που ηρθε στο μυαλο μου ειναι ενα μεγαλο γιατι? Εισαι μεγαλυτερη απο μενα (γυρω στα 22, εγω ειμαι 20) και εισαι ακρως επιτυχημενη. Εισαι σε μια σχολη που αγαπας και γενικα εχεις μια καθημερινοτητα που σε γεμιζει. Εγω δυστυχως δεν ειμαι τοσο τυχερη και δεν προκειται και να υπαρξω . Το αγχος λοιπον της εξεταστικης δε συγκρινεται με αλλα χειροτερα που μπορει να εχουν παιδια της ηλικιας σου. Ξερω, κανεις δε μπορει να ξερει τι γινεται κτλ αλλα το θεωρω λιγο υπερβολικο ολο αυτο. Φιλικα, Φένια

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η cocooning cat λέει:

      Φένια μου, αρχικά με τιμά πολύ που διαβάζεις αυτά που μοιράζομαι εδώ (κάποιες φορές πιο χαζά κι ανούσια, άλλες πιο προσωπικά) με συνέπεια!
      Το σχόλιο σου με έκανε να αισθανθώ κάπως αχάριστη προς τη ζωή! Γιατί ΝΑΙ, έχεις απόλυτο δίκιο. Υπάρχουν παιδιά και γενικότερα άνθρωποι που περνούν πολύ-πολύ-πολύ πιο δύσκολα από μένα ή από εσένα. Που στερούνται βασικά στοιχεία (υλικά ή συναισθηματικά) ενώ εμείς τα έχουμε δεδομένα.
      Όμως υπάρχει και μια άλλη παράμετρος σε όλα αυτά. Το ότι, το τι θεωρεί κανείς ευτυχία και επιτυχία είναι υποκειμενικά! Προφανώς δεν έχω κάποιο σπουδαίο παράπονο από τη ζωή. Θα ήταν πολύ αλαζονικό να πω κάτι τέτοιο. Όμως, ο κάθε άνθρωπος έχει κάποια άγχη και κάποιες ανασφάλειες που έχουν τις ρίζες τους αρκετά πίσω. Έτσι, αυτό που εγώ εκφράζω ως απίστευτο άγχος για μια εξεταστική π.χ. μπορεί να οφείλεται σε κάποιες μη τόσο χαρούμενες εμπειρίες που ενδεχομένως να έχουν στιγματίσει το υποσυνείδητό μου στα παιδικά μου χρόνια…
      Δεν είμαι εδώ για να το παίξω drama queen! Αλλά, για να εκφράσω καθετί που νιώθω ανα περιόδους -γιατί προφανώς δεν είμαι όλο τον καιρό υπερβολικά αγχωμένη- και που μπορεί να είναι υπερβολικό, χαζό, αδιάφορο κτλ. Και τα σχόλια από κάτω με έχουν βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις πάρα πολύ!
      Γι’ αυτό σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιο σου! Ήταν μια μικρη «σφαλιάρα»!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Κάποτε, πριν 12 χρόνια συγκεκριμένα, τούτο το παιχνίδι ήθελα να το κάνω βιβλίο…Θα το έλεγα το αλφαβητάρι της γυναίκας και θα ανέλυα τομείς που με απασχολούσαν ως νεαρό (τότε) κορίτσι με αφετηρία κάθε φορά μια λέξη που άρχιζε με ένα από τα γράμματα της αλφαβήτου. Και ένω τα χρόνια πέρασαν και κράτησα τις σημειώσεις και άρχισα να γράφω τα «άρθρα» – κείμενα μέχρι και το ω, τελικά δεν το ολοκλήρωσα ποτέ…Ήταν σαν ένα μπλογκ σε τετράδιο, χιχι…

    Συναντώντας λοιπόν τη σκέψη μου με ένα παρεμφερή τρόπο σε τούτη σου την ανάρτηση, μου έκανε ειλικρινά εντύπωση του πόσο ταυτιζόμαστε πολλές φορές οι άνθρωποι στις σκέψεις μας και σε αυτά που μας βοηθούν να επεξηγήσουμε πράγματα και να τα κατανοήσουμε καλύτερα, χαλαρώνοντας στη συνέχεια ως φυσικό τους επακόλουθο…

    Από τα δικά σου γράμματα, διαλέγω το Ρ. Πολύ μου άρεσε, Παναγιωτάκι!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s